Adamın biri Hz. İsa’ya “Sana yoldaş olabilir miyim” diye teklifte bulunur. Teklifin kabul edilmesi üzerine beraber yola koyulurlar. Bir nehir kenarına varınca yemek molası için otururlar. Yanlarında üç çörek vardır. İkisini yerler, biri artar. Bu arada Hz. İsa nehre su içmeye gider. Döndüğünde üçüncü çöreği bulamaz. Adama “Çöreği kim aldı?” diye sorar. Adam “Bilmiyorum” diye cevap verir.

Tekrar yola düşerler. Yolda iki yavrulu bir geyik görürler. Hz. İsa yavrulardan birini çağırır, keser, etinin bir kısmını kızartarak yerler. Yemekten sonra Hz. İsa geyik yavrusunun kalıntılarına “Allah’ın izniyle canlanıp kalk” der, yavru derhal canlanıp kalkarak oradan uzaklaşıverir.

Bu olay üzerine Hz. İsa yoldaşına sorar: “Sana az önceki mucizeyi gösteren Allah için söyle, üçüncü çöreği kim aldı?” Adam yine “Bilmiyorum” diye cevap verir.

Bir müddet sonra bir göle varırlar, Hz. İsa adamın elinden tutar, su üstünde yürüyerek karşıya geçerler. Gölü aşınca Hz. İsa “Sana az önceki mucizeyi gösteren Allah hakkı için soruyorum: Üçüncü çöreği kim aldı?” der. Adamın cevabı değişmez: “Bilmiyorum.”

Yolları bir çöle düşer; otururlar. Hz. İsa bir yere kum ve toprak yığar “Allah’ın izniyle altın ol” der, yığın altına dönüşür. Hz. İsa altını üçe bölerek adama “Üçte biri benim, üçte biri senin, üçte biri de çöreği alanın” deyince, adam “Çöreği alan bendim!” diye gerçeği heyecanla itiraf eder.

Bunun üzerine Hz. İsa “Altının hepsi senin olsun” diyerek adamı terk eder.

Adam altının başında dururken yanına iki haydut gelir. Onu tehdit ederek altını almak isterler. Adam: “Altınları üçe bölebiliriz.” der. Adamın teklifi kabul edilir. İçlerinden birini, yiyecek almak üzere şehre gönderirler.

Şehre giden adam, yolda “Niye altını onlarla bölüşeyim, alacağım yiyeceğe zehir katar onları öldürürüm, böylece altının hepsi bana kalır” diye düşünür ve yemeğe zehir katıp döner.

Altının yanında kalanlar da “Niye ona altının üçte birini verelim, dönünce onu öldürür, altını ikimiz paylaşırız” diye konuşup anlaşırlar. Adam dönünce onu öldürürler, fakat zehirli yemeği yiyince de can verirler; böylece altın çöl ortasında, üç cesedin arasında sahipsiz kalır.

Daha sonra yolu olay yerinden geçen Hz. İsa, durumu görünce yanındakilere “İşte dünya budur, ondan sakının” der.

Nazif Gürdoğan
Bu mail adresi spam botlara karşı korumalıdır, görebilmek için Javascript açık olmalıdır

11 Ocak 2012 Çarşamba

Dünyadaki bütün yoksullukların kaynağı, kültürel yoksulluktur. Dünyanın neresinde olursa olsun, kültürel yoksulluk, her toplumda kapalı bir yapı oluşturur. Toplum kapalı yapıdan açık yapıya geçemediği için, kültürel yoksulluğun üstesinden gelemez. Kültürel yoksulluğun kapıları kapatılamadığından, toplumun üretici gücü büyütülemez. Üretim gücünü büyütemeyen bir toplum, hiç bir alanda ekonomik başarının kapılarını açamaz.

*

Tarihin her döneminde yoksulluğun kapalı yapısını, kolay kazanç peşinde koşanlar değil, alınlarında biriken terin karşılığından daha fazlasına özenmeyenler kırmıştır. Tarih boyunca açıkca görüldüğü gibi, kolay kazanılan kazançlar, en çabuk kaybedilen kazançlardır. Nasreddin Hoca'nın çok bilinen fıkrasında vurgulandığı gibi: "Sudan kazanılan zenginlikler, su baskınlarındaki sellerde kaybedilirler."

*

Hafta sonunda Reis Makina'nın başarılı üst düzey yöneticilerinden Dr. Selim Temurci ve yardımcıları Yavuz Kurt, Salih Çakıroğlu ve Hasan Uysal'ın öncülüğünde Köprü Grubu Derneği'nin geleneksel hale getirdiği toplantıda "Üreten El Olmanın Ulusal ve Uluslararası Boyutları"nı tartıştık. Üyelerine zengin bir adres ve telefon defteri sağlayan Dernek, altmış kişilik yönetim kuruluyla, "'geçmişten geleceğe köprü" kurarak, Türkiye'nin kültürel zenginliğine yeni açılımlar kazandırıyor.